Seni görüyorum yine İstanbul
Gözlerimle kucaklar gibi uzaktan
Minare minare, ev ev,
Yol, meydan.
Geliyor Boğaziçi’nden doğru
Bir iskeleden kalkan vapurun sesi,
Mavi sular üstünde yine
Bembeyaz Kızkulesi.
Bir yanda, serin sabahlarla beraber,
Doğduğum kıyılar: Beşiktaşım.
Baktıkça hep, semt semt, yer yer,
Beş yaşım, onbeş yaşım, ah yirmi yaşım!
Durmuş bir tepende okuduğum mektep,
Askerlik ettiğim kışladır ötesi.
Bir gün bir kızını benim eden
Evlendirme dairesi.
Benim de sayılmaz mı oralar?
Elimi tutar gibi iki yanımdan,
Babamın yattığı Küçüksu,
Anamın toprağı Eyüpsultan.
Önümde, açık kollarıyla boğaz,
Çengelköy’den aktarma Rumelihisarı.
İstanbul, İstanbul’um benim,
Kadıköy’ü, Üsküdar’ı...
Gün olur, Köprü ortasında durur
Anarım, Adalar’da çamların uykusunu.
Gün olur, Beyoğlu’nu özler içim,
Koklamak isterim Tünel’in kokusunu.
Bulut geçer üstünden,
Gemi gelir yanaşır
Bir eski türküdür, kulağıma fısıldar,
“İçi dolu çamaşır.”
Göğünde tanıdım ayın ondördünü.
Kırlarında bilirim baharı,
Herşey içimde, herşey,
İstanbul yadigarı.
Bir daha görüyorum seni dünya gözüyle,
Göğün hep üstümde, havan ciğerlerimdedir.
Ey doğup yaşadığım yerde her taşını
Öpüp başıma koymak istediğim şehir!

Ziya Osman Saba

ok, denedim corrections are welcome:

Seni görüyorum yine İstanbul
I see you again Istanbul

Gözlerimle kucaklar gibi uzaktan
With my eyes as if with my arms I embrace from a distance

Minare minare, ev ev,
Minaret, minaret, a house, a house

Yol, meydan.
A road, a square

Geliyor Boğaziçi’nden doğru
Coming straight from the Bosphorus

Bir iskeleden kalkan vapurun sesi,
The voice of boats departing from the quay

Mavi sular üstünde yine
Above the blue waters again

Bembeyaz Kızkulesi.
Snow white Kizkulesi

Bir yanda, serin sabahlarla beraber,
Here, with chilly mornings

Doğduğum kıyılar: Beşiktaşım.
The shore I was born at: my Besiktas

Baktıkça hep, semt semt, yer yer,
The more I look at everything – the neighbourhood, the place

Beş yaşım, onbeş yaşım, ah yirmi yaşım!
I’m five, fifteen, oh twenty I become!

Durmuş bir tepende okuduğum mektep,
The school I went to abides on the hill

Askerlik ettiğim kışladır ötesi.
On its side the barracks where I did my military service

Bir gün bir kızını benim eden
One day a girl became mine

Evlendirme dairesi.
The flat where I married

Benim de sayılmaz mı oralar?
Won’t those places recpect me as well?

Elimi tutar gibi iki yanımdan,
As if holding with my hands from two sides

Babamın yattığı Küçüksu,
Kucuksu where my father sleeps

Anamın toprağı Eyüpsultan.
Eyupsultan – my mother’s land

Önümde, açık kollarıyla boğaz,
In front of me in my open arms Bogaz

Çengelköy’den aktarma Rumelihisarı.
Changing at Cengelkoy there’s Rumelihisar

İstanbul, İstanbul’um benim,
Istanbul, my Istanbul

Kadıköy’ü, Üsküdar’ı...
Kadikoy, Uskudar

Gün olur, Köprü ortasında durur
Day rises, remains in the middle of the bridge

Anarım, Adalar’da çamların uykusunu.
I call to my mind the sleep of the islands’ pines

Gün olur, Beyoğlu’nu özler içim,
Day rises, the purity of Beyoglu inside me

Koklamak isterim Tünel’in kokusunu.
I want to smell the smell of Tunel

Bulut geçer üstünden,
Clouds pass

Gemi gelir yanaşır
The ship comes to dock

Bir eski türküdür, kulağıma fısıldar,
An old folk song sounds in my ear

“İçi dolu çamaşır.”
„The laundry bin is full”

Göğünde tanıdım ayın ondördünü.
In the sky I recognize the moon’s fourteen (? I’m not sure about this one)

Kırlarında bilirim baharı,
I know gardens in the countryside

Herşey içimde, herşey,
Everything’s inside, everything

İstanbul yadigarı.
Istanbul’s remembrances

Bir daha görüyorum seni dünya gözüyle,
One more time I can see you with the world’s eyes

Göğün hep üstümde, havan ciğerlerimdedir.
The sky’s always above me, the air in my lungs

Ey doğup yaşadığım yerde her taşını
Oh everything’s familiar in the place I was born in and lived

Öpüp başıma koymak istediğim şehir!
The city I want to kiss and keep in my mind!

Selam Duskahvesi;

Kucuk duzeltmemi mazur gorecegin inancindayim.Zaten senin de belirttigin gibi I am not sure about this...

Göğünde tanıdım ayın ondördünü.
In the sky I recognize the moon’s fourteen (? I’m not sure about this one)

Ayin ondördü means full moon...

The correct sentence is;

"In the sky I recognise the full moon"

so that's it - thx again X-man! oh and BTW i'm Daydreamer not Duskahvesi

Ozur dilerim...

Hic bisey oldu X-mancim

Önümde, açık kollarıyla boğaz,
In front of me,Bosphour with its open arms

İstanbul, İstanbul’um benim,
Istanbul, my Istanbul

Kadıköy’ü, Üsküdar’ı...
It’s Kadikoy, It’s Uskudar

Gün olur, Köprü ortasında durur
Day rises, I stay in middle of the bridge

Anarım, Adalar’da çamların uykusunu.
I call to my mind the sleep of the islands’ pines

Göğünde tanıdım ayın ondördünü.
In the sky I recognize the full moon


Cok guzel bir ceviri olmus DayDreamer...Tesekkur ederim,ufak duzeltmelere gozatman senin yararina olacak...

Calismalarinda basarilar...

Its really nice translation DayDreamer...Thank u,little corrections will make be useful for you...

Good luck at ur studies

Tekrar tesekkur ederim X-man

Istanbul hakkında neler düşünüyorsunuz?

Cok guzel bir sehir. Turkiye'de gorduklarimdan en guzeldir. Tum yerleri sevdim. Galata koprusunu altinda ice tea ictim gemi seyrederken, sokaklarda geziyordum her sey son derece ilginc gorundu. Sadece bir kotu sey Istanbul'a ait aklima geliyordu - trafik!