Hiçbir sözcük mü, hiçbir Türkçe sözcük mü? Tamam, Türkçe sözcükler b,c,d,g ile bitmez, lakin biliyorsun bu kuralın da istisnaları var. Mesela ad kelimesi. Özbeöz Türkçe. Sonra sac kelimesi, o da Türkçe. Bir tane de Arapçadan örnek verelim; hac. Peki ya diğer kurallar? Hiçbir Türkçe kelimede iki ünlü harf yan yana bulunmaz, değil mi? N´apcaz şimdi, saat yerine sat mı diyeceğiz? Veya fiil yerine fil? Türkçe sözcüklerin kökünde ikiz ünsüz bulunmaz. Doğru mu? O halde millet yerine milet mi demeliyiz? J harfi hiçbir Türkçe sözcükte bulunmaz. Peki, jilet yerine ne diyeceğiz? Cilet mi? O da olmaz çünkü hiçbir Türkçe kelime c harfi ile başlamaz. Sadece c ile mi, hayır! Şu harflerle de başlamaz; v,p,h,z,r,l,m,n,ş,f,ğ. Nolucu şimdi? Bu harflerle başlayan tüm kelimeleri geldikleri yere geri mi göndereceğiz? Bir ara şapkayı da kaldırmışlardı da adam "karım" yazdığında eşinden mi yoksa ticari kazancından mı bahsettiği konusunda bahse tutuşmuştuk.

Neyse, gırgır bi yana, demem şu ki, halide edib´in "edib"i her ne kadar "yazar" anlamında ve yazarın kendi kendine kullanmaya başladığı bir isimse de özel bir isimdir ve özgün yazımı Arapça b harfi ile biter. İşte bu noktada, acaba diyorum, özel isimleri olduğu gibi bırakmak daha hoş olmaz mı..Yoksa, cins ismi olarak elbette edip demeliyiz. Ha, adam çocuğuna edip  ismini koymuşsa o zaman da edip deriz.